Het landschap verdwijnt onder de wielen van de bus als ik wakker word, we rijden (richting Arequipa) door de beroemde zandwoestijn bij Nasca waar toeristen op sleeën van de hoge zandduinen af razen en waar je met een vliegtuigje over de wereldberoemde lijnen in het stenen landschap kunt vliegen, de herkomst van deze lijnen is tot op de dag van vandaag nog onbekend. Daar voor zijn we de dorpen Pisco en Paracas gepasseerd, deze twee plaatsen zijn bekent vanwege het eiland, Islas Ballestas, en het nationaalpark, de Paracas, waar veel dieren zoals Pinguïns en Leguanen en Flamingo’s leven, het is bovendien een rijk archeologisch Inca gebied.

Het ontbijt word geserveerd door de hostess aan boord, langzaam word ik wakker en zie het landschap veranderen van bergachtig langs ravijnen naar zandvlaktes langs de Pacific oceaan. De visserschepen die voor de kust van enkele dorpen voor anker liggen draaien met de stroming mee zoals een groep vogels in de lucht van windrichting veranderd, zo in de ochtendzon is het een fascinerend schouwspel. Om de laatste uren van deze trip nog te vullen komt de hostess op het idee om er nog een videofilm tegenaan te gooien en kijk ik deels naar een tekenfilm en het landschap wat voorbij glijd. De aankomst in Arequipa is als het ontmoeten van een oude vriend, hartverwarmend en emotioneel het is een hernieuwde kennismaking nadat ik er negen maanden terug ben vertrokken. Ik en mijn medereizigers worden onthaald door familie van Patricia (mijn vriendin) ze verwelkomen ons met de hartelijkheid die alleen Zuid-Amerikanen lijken te hebben, na de nodige emotionele begroetingen ga ik in een taxi van zakformaat naar mijn hotel, en ook daar komt de hartelijkheid los als mijn gezicht gezien word, ook daar ben ik negen maanden terug vertrokken.

Arequipa is vooral bekent om de Colca Cañon en de Cotahuasi Cañon ( de diepste van de wereld, twee keer zo diep als de Grand Cañon in de US ) de bergen en vulcanen de Misti (5822m) de Chachani (6075m) en de Pichu Pichu (5571m).

De Colca Cañon is te bezoeken door een twee of drie daagse trip te maken met een locale toer organisatie, de reis behelst een tocht door enkele authentieke dorpen en over enkele hoogvlaktes. Onderweg krijg ik uitleg over de Llamas, Alpaca’s en de vicuñas de eerste dag eindigt in Chivay (3700m, en 4000 inwoners) een klein dorpje met een gezellige uitstraling.

Het is een uitstekende plaats als uitgangspunt om voor een dag op trektocht te gaan tussen de bergtoppen en de watervalletjes die her en der van de rotsen afkomen.

Het is ook heerlijk om er in het door de natuur verwarmde zwembad te genieten van de rust en de ontspanning, om daarna lekker uit te gaan eten en van de locale Inca muziek te genieten. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik er niet zo van gecharmeerd ben het is duidelijk een toeristen attractie waarna men met de pet rond gaat.

Op deze hoogte is het nog al frio (koud) ook in de kamer van het plaatselijke hotel is het

onaangenaam koud en duik ik snel onder de dekens in de hoop snel enige warmte te vibreren.

De morgen begint vroeg, ik heb een hele reis voor de boeg, via kleine nederzettingen en smalle wegen door ravijnen en langs de nodige llamas die midden op de weg lopen begint het doel in zicht te komen.

Een Lama met volkloren uitrusting

Meubels van de rijken uit de 17e eeuw

Oma met het famillie kapitaal op weg

Elke zondagmorgen negen uur word de vlag gehesen in Arequipa

Een volklorendans dans festival met prachtige kleuren

Foto’s (c) Gerard Bouman