ROZMOWA Robert Kubica specjalnie dla "Rzeczpospolitej"

Nie wystarczy być szybkim kierowcą

2007.08.16 Rzeczpospolita

Moje wyobrażenie o tym sporcie uległo zmianie, i to znacznej. Ale szczegóły zatrzymam dla siebie.

W kartingu.

Dobrze pan wspomina tamte czasy?

Najlepiej! Świetna atmosfera i najmniej układów.

Wtedy pańska kariera toczyła się z roku na rok, prawie co sezon był awans do kolejnej serii wyścigowej. A jak teraz wygląda planowanie celów na następny sezon?

To zależy od bolidu. Będziemy oczywiście starali się zdobyć jak najwięcej punktów, ale najpierw trzeba dokończyć ten sezon. Mam nadzieję, że skończy się lepiej, niż się zaczął.

A nie irytuje pana fakt, że tak wiele zależy od bolidu?

Niestety, taki jest urok tego sportu, bo dla mnie to przede wszystkim sport. W tym sezonie bolid BMW jest bardzo mocny, co zresztą powtarzałem zawsze, od kiedy w nim zasiadłem. Frustrujące jest jedynie to, że czasami mimo dobrej szybkości nie udaje się zdobyć punktów.

Sukces to jednak efekt pracy wielu ludzi...

No tak, wszystko dzieje się głównie poza torem, z dala od oczu kibiców. Na torze jest 80 osób, z czego widać może 50. Kilkaset innych pracuje w fabrykach w Monachium i Hinwil. Ich praca składa się na sukcesy i porażki całego zespołu.

Jest pan dumny z siebie?

Gdyby porównać moje wyniki do osiągnięć Michaela Schumachera, to wypadam blado. Jeśli popatrzeć na innych kierowców z Polski, to trochę już osiągnąłem. Ogólnie nie narzekam, choć zawsze uważałem, że więcej zrobiłem w kartingu. Trochę to dziwne, bo nie uważam się za gorszego kierowcę samochodowego. Jednak w kartingu wynik zależy w większym stopniu od kierowcy.

Z którego występu w F1 jest pan szczególnie niezadowolony?

W tym sezonie z Monako, bo przy szybkości naszego bolidu i moim tempie w wyścigu można było dojechać na trzecim miejscu. Niestety, nie udało się. Początek sezonu także nie był rewelacyjny, choć bolid z reguły jechał szybko. Wyjątkiem był Bahrajn, gdzie miałem kłopoty z ustawieniami, trudno było też w Kanadzie. Szkoda, bo na tym torze mogliśmy walczyć o dobre lokaty.

A najmilej wspominany wyścig?

Zeszłoroczna Monza. Satysfakcję miałem także z wyścigu w Chinach, gdzie w ciągu 20 okrążeń przebiłem się do czołówki z praktycznie ostatniego miejsca. Potem zaryzykowaliśmy ze zmianą opon i nie wyszło, ale i tak uważam ten wyścig za udany.

Czyli nie zawsze końcowy wynik przekłada się na satysfakcję z jazdy?

Jako kierowca nie mogę patrzeć tylko na wyniki. Gdybym tak robił, to na początku tego sezonu powinienem był się rozpłakać.

Większą satysfakcję dałaby panu zdecydowana wygrana w najlepszym bolidzie czy zdobyte w pocie czoła miejsce na podium za kierownicą słabego auta?

Sądzę, że podium ze słabym bolidem, po walce.

Jak wyglądają pańskie relacje z partnerami z zespołu?

Nie mam problemów. To wynika z mojego podejścia - w przeciwieństwie do większości kierowców nie oglądam się na partnera, nie pilnuję, żeby być przed nim. Chcę być przed wszystkimi.

Jak od wewnątrz wygląda świat kierowców F1?

Bardzo sympatycznie, choć nie spędzamy ze sobą dużo czasu i nie są to jakieś głębokie, przyjacielskie relacje. Oczywiście rywalizujemy ze sobą, ale w zdrowy sposób. Jest kilku, z którymi mam koleżeńskie układy. Lepszy jeden dobry kolega niż kilku niepewnych.

Co się dzieje w przypadku jakiegoś spięcia, incydentu na torze?

Bardzo spokojnie podchodzę do takich spraw, nawet jeśli czasami ktoś nie przyznaje się do błędu i próbuje wmówić własną wersję wydarzeń.

Przed rokiem mówił pan, że Polacy muszą się nauczyć Formuły 1. Jak ocenia pan nasze postępy?

Sądzę, że ludzie coraz więcej wiedzą o Formule 1. Miło jest widzieć na trybunach polskich kibiców. W zeszłym roku nawet w Chinach widziałem biało-czerwone flagi. To nie jest tani sport do oglądania, a mimo to jest dużo polskich barw na torach. W tym roku Polskę odwiedzają aż cztery zespoły F1. Nie wiem, czy jest jakiś inny kraj, w którym goszczą w tym sezonie bolidy czterech ekip. Niby niewiele, ale świadczy o zainteresowaniu Polską.

Minął pierwszy rok pana startów w Formule 1. Czy to okazja do świętowania?

Nie ma to dla mnie znaczenia. Nie przywiązuję wagi do dat i rocznic.

Żyje pan raczej z wyścigu na wyścig?

W Formule 1 chodzi o to, żeby w jednym sezonie, w tych 17 czy 18 wyścigach zdobyć jak najwięcej punktów. Ale ja nie myślę o wyścigu, który będzie za dwa miesiące. Koncentruję się na sprawach bieżących - teraz były Węgry, po nich Turcja, a dalej nawet nie wiem co, chyba Włochy. Tak sobie przeskakuję z wyścigu na wyścig.

Ale przez ten rok czegoś się pan nauczył?

Wielu rzeczy, może nie bezpośrednio związanych z samą jazdą bolidem, ale takich, które mają wpływ na wynik. Nie wystarczy być szybkim kierowcą, trzeba też całą układankę, te wszystkie puzzle poskładać w całość. Czasami jest to niemożliwe, bo jak brakuje nawet jednego kawałka, to ciężko skończyć obraz.

Jakich puzzli panu brakuje?

Puzzle są, tylko nie zawsze mogą się złożyć.

Chodzi o sprawy niezwiązane ściśle z jazdą?

Trzeba posiedzieć trochę w Formule 1, żeby dostrzec pewne rzeczy, które wcześniej mogły się wydawać nieco inne. To jednak nie zmienia mojego podejścia - zawsze daję z siebie maksimum i to jest najlepsza droga.

Zmianą jest na pewno większa popularność pana i Formuły 1 w Polsce. Odczuwa to pan?

Gdybym wygrywał, popularność byłaby jeszcze większa. Gdybym dojeżdżał ostatni, pewnie nikt by się mną nie interesował. To się może zmieniać z sezonu na sezon. A w kraju i tak nie pojawiam się za często.

Jakieś zmiany w życiu osobistym?

Żadnych.

A ma pan jeszcze czas na hobby, coś poza torem?

Na to zawsze znajduję czas, choć nie mam stałego hobby. Dość często zmieniam zainteresowania.

Co pan robi teraz w wolnym czasie?

Ostatnio gram w Richard Burns Rally, to najlepszy symulator rajdowy na świecie.

Czyżby szykował się pan do zmiany dyscypliny?

Chciałbym kiedyś jeździć w rajdach, dla zabawy.

Nie da się żyć bez czterech kółek?

Czasami przychodzi zmęczenie, ale po dwóch - trzech tygodniach bez jeżdżenia chce się znowu zasiąść za kierownicą.

rozmawiał Mikołaj Sokół

Kubica i BMW Sauber w Warszawie

W najbliższy weekend kibice Formuły 1 powinni się pojawić na Bemowie. Na terenie Autodromu Automobilklubu Polskiego w specjalnie na tę okazję zbudowanym miasteczku F1 będzie można podziwiać bolidy i spotkać członków teamu BMW Sauber, w tym Roberta Kubicę. Polski kierowca to gość specjalny imprezy, której motto brzmi "Formuła 1 na wyciągnięcie ręki". - Moim ulubionym zajęciem w parku jest korzystanie z symulatora. Wyścigi są niezwykle realistyczne - mówi Kubica.

W garażach widzowie będą mogli dotknąć pojazdów, obserwować tankowania, a także poczuć się jak mechanicy, biorąc udział w zawodach Pit Stop Challenge polegających na jak najszybszej zmianie opon. Na zwycięzców czekają nagrody. - Nigdzie indziej fani nie mają szansy dostać się za kulisy F1. Dlatego tak wiele uwagi poświęciliśmy autentyczności i interaktywności - wyjaśnia dyrektor BMW Motorsport Mario Theissen.Główną atrakcją mają być jazdy demonstracyjne samochodów wyścigowych na 90-metrowym torze z dwiema pętlami zwrotnymi.

Przy stanowiskach firmy Intel wyposażonych w laptopy i ekrany dotykowe odwiedzający miasteczko pogłębią swoją wiedzę o F1 i sprawdzą możliwości bolidu w wirtualnym tunelu aerodynamicznym. Każdy z gości otrzyma pamiątkową smycz z wejściówką do Pit Lane Parku (wstęp wolny). Organizatorzy zadbali również o zdrowie uczestników, którzy w związku z wysokim poziomem hałasu dostaną zatyczki do uszu (dzieci specjalne słuchawki ochronne).

Godziny otwarcia Pit Lane Parku w Warszawie Piątek: 10.30 - 18.00. Sobota: 10.00 - 22.00. Niedziela: 10.00 - 16.00. Z Dworca Centralnego i placu Wilsona dojazd bezpłatnymi autobusami.

http://www.rzeczpospolita.pl/