Rotterdam: sobota 26-go i niedziela 27-go

2008.01.28 Nasza Polonia

Niedzielę spędziłem na trzech filmach, w tym jednym konkursowym. Tajlandczyk Aditya Assarat zrobił fachowy, dobrze skonstruowany dramat 'Wonderful Town' o niemożliwej miłości między młodym architektem z miasta, nadzorującym budowę resortu na południu kraju a dziewczyną, posiadającą hotel po rodzicach, którzy zginęli w tsunami. Film o pasji i fatalnej zazdrości. Również o zazdrości i zemście jest francusko-włoski film Tonino de Bernardi 'Medee Miracle' - 'Cudowna Medea'. Izabelle Huppert w swoim żywiole. Śpiewa, zmienia regularnie nastrój i wiek, kobieca, pełna wściekłości, to współczesna Medea, imigrantka we Paryżu. Tylko że ta Medea nie morduje, ale odradza się jako silna kobieta, pomagająca swoim towarzyszkom losu, oszukanym kobietom.

W 1970 r. jakiś zwariowany Amerykanin w trakcie krajowego lotu oznajmił, że ma bombę w walizce, zażądał 20.000 Dolarów i spadochronu. Wyskoczył nocą i nigdy jego ani pieniędzy nie odnaleziono, oprócz kilku banknotów w trawie nieopodal rzeki. Jeff Pickett zapoznał się tą sprawą, kiedy FBI zaczęło otwierać różne teczki. Od razu postanowił na ten temat zrobić debiut fabularny. Sam zagrał główną rolę, wprowadził wątek lekko erotycznego napięcia między porywaczem a młodą stewardesą i zrobił przemiły, inteligentny i dowcipny film. Nawiasem mówiąc autentyczna stewardesa niedługo po tej przygodzie trafiła do klasztoru jako zakonnica.

W niedzielę też była długa konferencja prasowa z Aleksandrem Sokurowem, jedną z ikon współczesnego kina rosyjskiego. Ale o tym następnym razem, po obejrzeniu przez mnie jego ostatniego filmu 'Aleksandra'.

Jan Minkiewicz

Rotterdam: zaterdag 26 en zondag 27

Om de paar jaar is de Hongaar Bela Tarr, beroemd om de welhaast langste speelfilm uit de filmgeschiedenis 'de Duivelstango' in Rotterdam. Ditmaal heeft Tarr een conservatief korte film meegebracht, van maar 135 minuten. Maar er is wat te bekijken.

Met zijn typisch tergend langzame camerabewegingen en bovendien schitterende zwart-wit plaatjes heeft hij een van Simenon's misdaadverhalen verfilmd, 'De man uit Londen' Een geheel individuele stijl, maar wel echte filmkunst van de bovenste plank. En wie daar van houdt, zit gemakkelijk de hele film uit.

Zo is het ook met 'Persepolis', de inm,iddelels befaamde franse animatiefilm over de geschiedenis van Iran na de val van de Shah, gebaseerd op de autobiografische strips van Marjane Satrapi, die als klein meisje haar tocht begon door de roerige recente geschiedenis van haar land. De Fransman Vincent Parronaud heeft er een zwart-witte animatiefilm van gemaakt en daarbij de stemmen gebruikt van ondermeer Simone Signoret en Catherine Deneuve. Ik zag nog een andere franse film, van Philippe Ramos, die het hele leven laat zien van de befaambe, door Moby Dick bezeten kapitein Ahab. Een aardige film, maar ik vraag me af hoe lang hij beklijft.

Zondag heb ik drie films gezien, waaronder een Tiger-kandidaat. De Thai Aditya Assarat heeft vakkundig een goed doorwrocht drama 'Wonderful Town' gemaakt. Over de onmogelijke liefde tussen een jonge architect uit de stad, die in het Zuiden opzichter is bij de bouw van eden ressort en de eigenaresse van een hotel van haar ouders, die in de tsunami zijn omgekomen. Een film over passie en fatale jalousie, Ook over jalousie en wraak ging de Italiaans-Franse film van Tonino de Bernardi 'Medee Miracle'. Isabelle Huppert in haar nopjes. Ze zingt, verandert regelmatig van gelaat en leeftijd, is vrouwelijk en vol woede, dat is de moderne Medea als immigrante in Parijs. Alleen deze Medea moordt niet, maar herrijst als een ander, sterker wezen, dat haar lotgenoten gaat helpen, dus bedrogen vrouwen.

In 1970 heeft een maffe Amerikaan op een binnenlandse vlucht aangekondigd, dat hij een bom had in zijn koffertje en 20.000 dollar en een parachute eiste. Hij is 's nachts uit het vliegtuig gesprongen en hem noch het geld heeft men ooit teruggezien, op een paar bankbiljetten na, die b ij eden rivierbedding lagen. Jeff Pickett vernam hierover, toe recent de FBI dossiers begon te openen voor het publiek. Hij besloot meteen hierover zijn debuutfilm tem aken. Zelf speelde hij de hoofdrol en bracht hij een licht erotisch tintje in de communicatie tussen de dader en een jonge stewardess en maakte zo een uiterst aangename, intelligente en komische film. Trouwens, de echte stewardess is kort na het gebeuren als non in een klooster geëindigd.

Zondag was er ook een lange persconferentie met Alexander Sokurov, één van de iconen van de hedendaagse Russische cinema. Maar daarover later, als ik zijn laatste film 'Alexandra' gezien heb.

Jan Minkiewicz