Vrijdag stond voor mij in het teken van vooral visueel interessante films. Hoewel de eerste 'Paper Soldier' van Aleksej German Jr., ook inhoudelijk een sterke film is.

De Rus German laat de vroege jaren 60 zien in Kazakstan, vanwaar de eerste kosmonaut het heelal ingeschoten gaat worden. Hij laat drie dingen zien: de stalinistische misdrijven, waarover in de relatieve dooi onder Chroestsjof voorzichtig gepraat mocht worden, de dunne laag van bij lange na niet geheel communistische intelligentsia, die de lancering wil laten slagen uit hoop op verdere politieke dooi en de nog dunnere technologisch-logistieke laag. Het verhaal is gedeeltelijk gebaseerd op echte feiten, de panoramische beelden vertegenwoordigen het beste uit de traditie van de Russische film.

'Border' is ook eden panoramische film van de Armeen Harutyun Khachatryan. Een onalledaagse film met dieren als acteurs. Kuddes buffels, koeien, geiten en schapen trekken langs de grens tussen Armenië en Azerbeidzjan, waar in 1990 een oorlog woedde. Met behulp van geluid brengt hij die oorlog tot ons. Eerst serene stilte met hooguit zacht tinkelen van koeienbellen en dan het aanzwellend gebulder van vliegtuigen en bommen. Onderweg laat de regisseur nog steeds bestaande vernielingen zien, het hier en daar weer opbouwen van huizen, vluchtelingen en grenswachten. Geen dialogen, wel prachtige opnamen van het landschap.

De Argentijn Lisandro Alonso staat bekend om zijn langzame, gemoedsvolle filmen. In zijn laatste film 'Liverpool' is het niet anders. Ditmaal heeft hij als acteurs lokale inwoners genomen uit Ushuaia in het uiterste zuiden van Patagonië. Het verhaal klopt misschien niet helemaal - een zeeman legt na jaren aan in zijn geboorteplaats, bezoekt tegen wil en dank zijn oude moeder en blijkt zijn gezin in de steek gelaten te hebben. Maar belangrijker is het indringende filmen van Alonso, alle details van een maaltijd, tanden poetsen of zich aankleden, maar ook panorama's van de woeste natuur. De regisseur zelf beweert mensen te willen portretteren, die in een val zitten, geen mogelijkheden tot keuze op zo'n godvergeten plek van de wereld.

De Argentijn Lisandro Alonso staat bekend om zijn langzame, gemoedsvolle filmen. In zijn laatste film 'Liverpool' is het niet anders. Ditmaal heeft hij als acteurs lokale inwoners genomen uit Ushuaia in het uiterste zuiden van Patagonië. Het verhaal klopt misschien niet helemaal - een zeeman legt na jaren aan in zijn geboorteplaats, bezoekt tegen wil en dank zijn oude moeder en blijkt zijn gezin in de steek gelaten te hebben. Maar belangrijker is het indringende filmen van Alonso, alle details van een maaltijd, tanden poetsen of zich aankleden, maar ook panorama's van de woeste natuur. De regisseur zelf beweert mensen te willen portretteren, die in een val zitten, geen mogelijkheden tot keuze op zo'n godvergeten plek van de wereld.

De jonge Spanjaard Albert Serra is een liefhebber van experiment en zwart-wit. In 'El Cant del Ocelis' - 'Vogelzang' laat hij drie koningen de tocht ondernemen naar de kribbe van Jezus. Komische en absurde dialogen, prachtige scenes, maar helaas ook ellenlange nachtscenes in de woestijn, waarbij de kijker zijn ogen moet uitpuilen om nog laatste vagen schimmen van de drie te kunnen zien. Daarvan zit duidelijk teveel in de film. Jammer.

Jan Minkiewicz

ROTTERDAMSKI FESTIWAL FILMOWY - DZIEŃ CZWARTY

Piątek minął mnie pod znakiem filmów przede wszystkim wizualnie. Chociaż pierwszy 'Paper Soldier' - 'Papierowy Żołnierz' Alekseja Germana Jr., też i pod względem treści jest silny.

Paper Soldier


Border


Harutyun Khachatryan 'Border' - foto Jan Minkiewicz

Liverpool

Lisandro Alonso 'Liverpool' - foto Jan Minkiewicz

El cant dels ocells