IDFA 2008 - dzie pity

 

2008.11.25 Nasza Polonia

 

'Nasza Ulica - wersja kinowa' to Polski film konkursowy do Nagrody Ivensa.


Rodzina Furmaczykw od 5-iu pokole pracowaa w dzkich zakadach wkniarskich Poznaskiego, pniej przemianowanych na 'Marchlewskiego'. Marek Latao, syn przymusowych emigrantw z 1968 r. wychowa si w Paryu a teraz wrci do Polski. Jak powiedzia po pokazie w Amsterdamie, szuka wasnej tosamoci, i dlatego zrobi film, ktry zahacza o rne elementy historii odzi, ale nie wszystko do koca tumaczy. Gwnym motywem filmu jest kompletne zagubienie si robotniczej rodziny w obecnym wiecie wielkich przemian. Stare zabytkowe zakady s przerabiane na "Manufaktur", ogromn przestrze sklepowo-rozrywkow. A domki po drugiej strony ulicy postawione przez Poznaskiego dla pracownikw coraz bardziej kontrastuj z remontowanymi byymi halami fabrycznymi. Rodzina Marka Furmaczyka stara si dostosowa jak moe, ale jako nie umie znale miejsca w nowej rzeczywistoci i rozpada si. Nie jest to jednak film ponury, a smutno-nostalgiczny. Pewna karta historii zostaa nieodwracalnie zamknita a nowa otwarta. Nie wszyscy si w tej nowej znajduj. Latao umia to bardzo dobrze pokaza.

'Trans#: Working Title' jest filmem nie do opisania. Fragmentarycznie pokazana podr nielegalnej koreaskiej imigrantki w Paryu przez Petersburg, Chiny, Kore i Mongoli przyciga uwag, kiedy staje si jasne, e reyserka Jin Ly gra siebie. Nie podruje, ale ucieka od siebie, odbywa podr w gb wasnej psychiki. Nie przypadkowo film koczy si nad jeziorem Bajka scen szamask. Bardzo osobisty, ale ciekawy rodzaj kina.

 

Johnny Cash to legenda muzyki amerykaskiej. Kiedy jego kariera zacza przygasa, miedzy innymi przez narkotyki, natrafia si wielka okazja. Postanowiono zrobi nagranie do pyty z wystpu w wizieniu. Johnny Cash at Folsom Prison naley do jego najlepszych pyt. Dysponujc tylko zdjciami z tego koncertu reyser sign po animacj do poszczeglnych piosenek. Oprcz muzyki film daje duo informacji o wysikach Casha w sprawie reformy - czytaj humanizacji - wiziennictwa amerykaskiego. Wwczas, w latach 60-tych istnia pewien klimat dla reformy, dzisiaj znw "zamknli drzwi i wyrzucili klucz" powiedzia producent filmy na spotkaniu w Amsterdamie.

 

Dwch Wochw, Rafaele Brunetti i Marco Leopardi jest odpowiedzialnych za film, o ktrym duo mwiono przed festiwalem: 'Hair India'. Po obejrzeniu, film okazao si rozczarowaniem. Wida w nim dwa wtki, ktre si stale zamieniaj. Dziewczynka jedzie z biedn rodzin do wityni hinduskiej, aby tradycyjnie obci wosy i podarowa je bogom w zamian za spenienie yczenia, w tym wypadku wyleczenia oka braciszka.

 

W drugim wtku, przenoszc si do Bombaju, reyserzy pokazuj wiat bogatych, w ktrym kobiety nosz dugie sztuczne wosy, tak zwane 'long extensions'. witynie sprzedaj oddawane w ofierze wosy aukcyjnie firmom na caym wiecie. Autorzy twierdz, e chcieli pokaza kawaek globalizacji, ale robi to bez przekonania, a ich przesanie staje si trywialne. A sama forma filmu si nie broni.

 

 

Jan Minkiewcz

 

 

 

IDFA 2008 - DAG VIJF

 

'Our Street - Cinema Version' is een Pools competitiefilm voor de Ivens Award.


'Nasza Ulica - Wersja Kinowa'


Marek Latallo 'Our Street - Cinema Version' - foto Jan Minkiewicz



'Trans - Working Title'


Jin Ly 'Trans - Working Title' - foto Jan Minkiewicz


'Johnny Cash At Folsom Prison'



'Hair India'


De familie Furmaczyk werkte sinds vijf generaties in d In de textielfabrieken 'Poznaski', later genoemd 'Marchlewski'. Marek Latao, zoon van gedwongen emigranten in 1968, groeide op in Parijs en is nu teruggekeerd naar Polen. Tijdens het gesprek na de film zei hij dat hij op zoek is naar zijn eigen identiteit en daarom een film gemaakt heeft die refereert aan allerlei aspecten van de geschiedenis van d, maar niet alle vragen helemaal beantwoordt. Hoofdmotief van de film is de volledige teloorgang van een arbeidersgezin in de huidige wereld van enorme veranderingen. De oude monumentale fabriekshallen worden omgebouwd tot 'Manufaktura' een gigantische mall met winkel en recreatiemogelijkheden. En de huizen aan de overkant van de straat, ooit door Poznanski neergezet voor zijn arbeiders, contrasteren steeds meer met de gerenoveerde voormalige fabriekshallen. Het gezin van Marek Furmaczyk probeert zich uit alle macht aan te passen, maar kan zich geen plaats vinden In de nieuwe realiteit en valt uit elkaar. Het is echter geen sombere film, maar een droef nostalgische. En pagina van de geschiedenis is onherroepelijk omgeslagen en een nieuwe geopend. En niet iedereen staat op die nieuwe pagina. Latao is het gelukt dit heel goed te laten zien.

 

'Trans#: Working Title' is een niet te beschrijven film. Een fragmentarisch opgebouwde roadmovie van een illegale Koreaanse in Parijs, die haar voert van Sint Petersburg via China, Korea tot aan Mongoli. Je aandacht wordt wel getrokken, als het duidelijk wordt, dat regisseuse Jin Ly zichzelf speelt. Zij reist niet, maar vlucht voor zichzelf, ze maakt een reis naar het binnenste van haar psyche. Niet toevallig eindigt de film aan het Baikalmeer met een shamanistiche scene. Een heel persoonlijke, maar interessante manier van filmen.

 

Johnny Cash is een Amerikaanse muzieklegende. Toen zijn carrire verbleekte, onder andere door drugsgebruik, kreeg hij ene grote kans. Men besloot een live-opname te maken van zijn optreden in een gevangenis. Johnny Cash at Folsom Prison behoort tot zijn beste platen. Omdat zij Allen beschikten over foto's van dat optreden, heeft de regisseur zijn toevlucht gezocht tot animaties van de liedjes van deze plaatopname. Behalve muziek geeft deze film vel informatie over de inspanningen van Cash voor hervorming - lees humanisering - van het Amerikaanse gevangeniswezen. Toen in de jaren zestig was er een zeker klimaat voor hervormingen, nu is weer, zo zei de producent op het IDFA: 'de deur op slot en de sleutel weggegooid'.

 

Twee Italianen, Rafaele Brunetti en Marco Leopardi zijn verantwoordelijk voor de film, waarover al voor het festival veel te doen was: 'Hair India'. Na het zien van de film voelde ik teleurstelling. De film heeft twee lijnen, die elkaar steeds afwisselen. Een meisje reist met haar arme familie naar een hindoetempel, om daar ritueel haar haren af te laten knippen als offer aan de goden in ruil voor het verwennen van een wens. In dit geval voor het genezen van een oogaandoening van haar broertje. Daarnaast zien we in Bombay de wereld van de rijken, waar vrouwen lange kunstharen dragen, zogenaamde 'long extensions'. De tempels verkopen die haren bij opbod aan firma's over de hele wereld. De filmmakers zeggen, dat ze alleen een stukje van de globalisering wilden laten zien, maar doen dat met niet veel overtuiging, zodat hun boodschap enigszins triviaal wordt. En filmisch verdedigt de film zich ook niet voldoende.

 


Jan Minkiewcz