"Blask kamienia" Igora Mitoraja i Costanzo Costantiniego

Andrzej Osęka  2003.12.23 19:34 Gazeta Wyborcza

Blask kamienia - to brzmi poetycznie. Tymczasem chodzi o rzecz konkretną, co Mitoraj w tej książce wyjaśnia. Oparciem dla niego nie jest w sztuce idea, nawet idea piękna. "Nie jestem filozofem, lecz rzeźbiarzem" - mówi, gdy go o piękno pytają. Istotne jest dla niego tworzywo: brąz, żelazo, trawertyn, a przede wszystkim marmur. Kamień ten w szczególny sposób pochłania, a zarazem odbija światło, jakby dawał blask. W greckich kopalniach na Paros nazywają marmur "lychnites" - "światłonośny".

Mitoraj osiedlił się w okolicy, gdzie znajduje się najważniejsze chyba na świecie centrum obróbki marmuru - w Pietrasanta koło Carrary, w Alpach Apuańskich.

Z tych gór od tysięcy lat czerpie się materiały na budowle i rzeźby Rzymu, Florencji, Mediolanu i wielu innych, bardzo nieraz odległych miast. Tutaj przyjeżdżają z różnych stron artyści, by szukać dla siebie odpowiednich bloków kamienia. Michał Anioł, choć najsławniejszy, bynajmniej nie był pierwszy. Tutaj pracują setki warsztatów kamieniarskich, gdzie tnie się marmur, wytwarza z niego detale architektoniczne, kopiuje stare dzieła oraz wykonuje nowe - według projektu artystów, pod ich kierunkiem.

Tak, jak to zawsze było.

W Pietrasanta, które nazywano Małymi Atenami, Mitoraj ma od dawna swą pracownię, od 2001 roku jest honorowym obywatelem miasta.

http://www1.gazeta.pl/wyborcza/0,0.html