Chcemy być czytani przez wszystkich...

2003.11.16 Nasza Polonia




Jarosław Koźmiński - redaktor naczelny "Dziennika Polskiego" w Londynie
/fot. L. Wątróbski/

 

-rozmowa z Jarosławem Koźmińskim - redaktorem naczelnym "Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza" w Londynie


-Jak długo jeszcze ukazywać się będzie "Dziennik Polski"?

-Zależy nam, aby ukazywał się tak długo, jak długo będzie potrzebny Środowisku polskiemu w Wielkiej Brytanii. Gazeta ukazała się po raz pierwszy 12 lipca 1940 roku. Ja jestem związany z "Dziennikiem" zaledwie od pięciu lat, ale z całym przekonaniem powtarzam wszystkim, że jego misja jest wciaż niezmienna od1940 roku. "Dziennik Polski" ma służyć wszystkim Polakom, którzy w Wielkiej Brytanii znaleźli swój drugi dom.

-Czy "Dziennik" dociera do wszystkich Środowisk polonijnych Wielkiej Brytanii?

-Naszą gazetę czyta codziennie około 30 tysięcy Polaków. Docieramy więc do stosunkowo dużego grona Polonii w Wielkiej Brytanii. Nie znaczy to jednak, że do wszystkich.

-Dlaczego tak się dzieje?

- Zapewne dlatego, że niezmieniana na większą skalę od lat formuła "Dziennika" nie trafia dziś do wszystkich. To niestety nie dotyczy tylko naszej gazety. To jest przede wszystkim słabość całości środowiska żyjącego wizjami sprzed kilkudziesięciu lat. Mimo wysiłków licznie zaangażowanych ideowo osób szereg działań pozostaje na marginesie polskiej diaspory. I chociaż spełniają podstawową funkcję propagowania kultury polskiej, sporadycznie tylko oddziałowują na życie Polonii.

W moim przekonaniu warto, aby "Dziennik" stał się forum dla wszystkich terytoriów życia społecznego i kultury emigracyjnej - tej przeszłej i tej obecnej. Współistnienie przeszłości i teraźniejszości na łamach "Dziennika" może zniwelować podział generacyjny, który jest od lat coraz mniej znaczącym problemem różnic wartości światopoglądu. Problemem, który zrodził się w okresie różnic polityczno-światopoglądowych, dziś należących już do przeszłości.

-Ma Pan na myśli współistnienie kilku generacji dzisiejszej Polonii angielskiej?

-Współistnienie tych generacji to także odpowiedź na nowe wyzwania stojące przed naszym "Dziennikiem". Dziś, podobnie jak wiele innych podobnych instytucji, gazeta nasza musi borykać się z twardymi prawami rynku, co jest niezmiernie trudne wobec zmiany generacyjnej naszych czytelników.

Dziś "Dziennik" zwraca się również ku nowoprzybyłym do Anglii Polakom oraz młodszym pokoleniom diaspory stroniącym dotąd od polskości. Tym bardziej więc zależy nam na kontynuacji i rozbudowie najbardziej wartościowych dokonań gazety. Chcemy być czytani przez wszystkich. Musimy więc docierać do wszystkich polskich mieszkańców w Wielkiej Brytanii i Brytyjczyków o polskich korzeniach.

-Do tego potrzebna jest dziś fachowa promocja Waszego "Dziennika"...

- Gazeta musi uzyskać stabilną i bezpieczną pozycję rynkową i poszerzać krąg czytelników. Zdajemy sobie doskonale sprawę, że bez działań promujących na szerszym forum "Dziennik Polski" nie będzie spełniał swej roli. Praktycznie oznacza to, że nie będzie informował we właściwy sposób o sprawach polskich. A przecież nasza gazeta musi kształtować wizerunek Polski w Wielkiej Brytanii, kreować regionalny prestiż, być wiarygodną i opiniotwórczą. Jako redaktorowi na tym właśnie szczególnie mi zależy.

"Dziennik" musi też zmienić swoje oblicze, zmienić swe priorytety, wśród których naczelnym jednak pozostanie służba Polakom przybyłym do Wielkiej Brytanii i tu żyjącym. Drugim ważnym dla nas zadaniem, wyznaczającym integrację i działalność społeczności polonijnej dziś, jest wsparcie propagandowe działań organizacji emigracyjnych i polonijnych.

-Ważne jest też zapraszanie, czy nawet prowokowanie, swych czytelników do współpracy...

-... i otwartej wymiany poglądów. Zakończył się przecież okres etosu niepodległościowego naszej emigracji, której wielką siłą były stworzone przez nią społeczne, kulturalne, oświatowe czy naukowe organizacje. Lata świetności tych organizacji należą do przeszłości. W tradycyjnych strukturach emigracyjnych nie ma ludzi zawodowo czynnych, aktywnych, szukających zmian i nowych rozwiązań.

Stagnacja, impas, inercja - to są moim zdaniem, największe zagrożenia dla polskiej diaspory. Mamy bazę w postaci znakomitych osiągnięć z przeszłości, ale brak jest działań bieżących, brak woli na zmiany, które w nowych czasach (a więc koniecznie w nowej formule) pozwolą na dalsze chwalebne zapisywanie kart polskiej historii poza krajem....

-Co nowego udało się Panu wprowadzić w "Dzienniku" w ostatnim czasie?

- Mamy dziś nowych ludzi w redakcji, mamy też nowe rubryki. Udało nam się też zwiększyć objętość naszej gazety. Najpierw w piątek, teraz także i w czwartek ukazujemy się w powiększonej objętości. Docelowo chcielibyśmy, aby każde nasze wydanie było większe objętosciowo i w kolorze.

Podejmowaliśmy też próby wprowadzenia wkładek w języku angielskim. Robimy to nadal. Niedawno ukazała się na naszych łamach obszerna informacja poświęcona Katyniowi. Po raz pierwszy bowiem w historii Anglii mówił o tym oficjalnie minister ds. europejskich Denis McShane, który w imieniu rządu brytyjskiego przyznał, że sprawa ta faktycznie miała miejsce. Aby to odpowiednio nagłośnić w środowisku angielskim przygotowaliśmy kolejną wkładkę. Dostaliśmy potem wiele listów i podziękowań, także od członków parlamentu angielskiego. Przed kilkoma dniami była też kolejna wkładka równa objętości gazety, a dotycząca Polskiego Festiwalu w Bletchley Park.

-"Dziennik" w całości przygotowywany jest w Waszej Redakcji...

-Nasze pismo redagujemy sami. Sami też je łamiemy i przygotowujemy do druku. Potem elektronicznie przesyłamy do drukarni. Gazeta jest następnie kolportowana po Londynie. Dociera też do wielu innych regionów Wielkiej Brytanii I za jej granice.

Niestety, nie wszyscy nasi czytelnicy kupują "Dziennik". Przez 60 lat utarł się zwyczaj pożyczania jej sobie, co ma wpływ na wyniki finansowe. Tymczasem liczba Polonii w Wielkiej Brytanii wcale nie maleje. W ubiegłym np. roku wjechało tu około 210 tysi´ęy Polaków z kraju. Bardzo wielu z nich wróciło potem do Polski, ale część jednak została. Tych nowych potencjalnych czytelników "Dziennika Polskiego" mogło zostać w ubiegłym roku w Anglii 50, a może nawet 100 tysięcy.

-Co więc, Pana zdaniem, należy uczynić w najbliższym czasie, aby dotrzeć także do tych nowych emigrantów?

-Najważniejsze i najpilniejsze zmiany w "Dzienniku" to: poprawa wizerunku marki i uaktywnienie sprzedaży. Wizerunek logo-marka "Dziennika" znana jest bowiem tylko najstarszemu pokoleniu Polaków i jest niestety nieobecna w polskich ogniskach życia społecznego, zarówno na poziomie instytucji, organizacji i klubów. Dziś przeciętny Polak w Anglii nie wie o istnieniu naszej gazety lub kojarzy ją wyłącznie ze starą emigracją, przez co "Dziennik" zdecydowanie traci i zostaje na uboczu. Podobnie jest z całym życiem polonijnym w Wielkiej Brytanii, tym które za punkt odniesienia bierze lata czterdzieste czy pięćdziesiąte ubiegłego stulecia.

Jestem nowym redaktorem gazety, oficjalnie pełnię tę funkcję od pół roku - przede mną do rozwiązania wiele problemów. Przede wszystkim zaniedbania sprzed lat. Choćby fakt braku stałej kampanii reklamowej - szerszemu społeczeństwu nieznane są punkty dystrybucji "Dziennika". Już w dniu nominacji zwróciłem na to uwagę Radzie Powierników znając obiegową opinię, że gazeta sprzedaje się w kilkudziesięciu "polskich miejscach"... Tymczasem dzisiaj punktów sprzedaży jest ponad 500.

Uważam, że szybkie spełnienie szeregu postulatów modernizacyjnych, które wymusza na nas rynek, przyczyni się do rozwoju gazety i zapewni jej bezpieczną przyszłość.

-Tego więc Panu i całemu zespołowi życzę. Dziękuję też za rozmowę.

Leszek Wątróbski